K’ardan Adam

Ben Adam, kardan adam. Hayata dair hatırladığım ilk şey irice bir el tarafından başaşağı tutulmak suratiyle mabadıma atılan bir şaplak… Ne hoş bir karşılama ama. Geldiğim yer düşünülürse bir yeryüzü sürgünü olarak başladım hayata. Güven ve güvensizliğin henuz mevcut olmadığı devamlı surette göksel bir davulun işitildiğı o ılık sonsuz okyanus… İlkin korkmayı öğrendim sonrasında endişeyi. Ya terkedilirsem, ihtiyaçlarım karşılanmazsa ya… Baktım olmuyor bastım avazı, baktım işler böyle yürüyor öfkeyi öğrendim. Ateşi. Tam da göbeğimden bağlandım öylece hayata. Büyüdüm farkına bile varamadan. Diğer kardan adamlar ve madamlar da en az ve en çok benim kadar soğuktu zira katı olmalıydık erimek sonumuzdu bizim. Kaderin bir cilvesi hepimiz hayatımızın bir döneminde açık havada güneşe çıkmalıydık sevgi diyorlardı buna. Ne varki çoğumuz sevgiye teslim olamadık olamazdık gene zira su ve ateşten ibarettik yahut öyle sandıydık. Sevgi egomuzu teslim etmemizi buyuruyordu biricik ateşimizi düşünebiliyor musunuz hatta birazcıkta olsa hissedebiliyor musunuz? Ha birde havuç vardı. Bık bık konuşup duran. Yok efenim ego yok olmaz dönüşürmüş, su eter olur , bilinçaltı olan bilinçli olurmuş, ancak teslim olup rıza gösteren kusurlarını görürmüş daha neler neler, ne lakırtılar… Biz iyi geldik aslında buraya kadar. İrademi niye teslim edeyim yahu. İradem olmazsa ben neyim ki ? Kardam adamım ben, elimde kalan tek seý kar ve adamlığım..Havuç işte…Bu arada beni kardan ayırıp adam yapan sınıra bakıyorum da sahi ayağım nerde benim ?

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s