BİLİRİZ

Elbet biliriz

Biz giydiririz insanlara elbiselerini

Ki

Kırık kolları saklanır içinde

Safran işlemeli yenlerinin

Elbet biliriz

Yürek ağrısını insan olmanın

Akıttığı tuzlu suyun ateşini

Yorganındaki bir pirenin kızıllığını

İlk bildiğimiz çıplaklıktır, sonrası sürgün

Değilmi

Tek deliler mi utanmaz çıplaklığından

Ortaktır düşmek ve çıplaklık düşleri

Dik duruşlu başparmaklarımz şahadet eder

İnsanlığımıza…

Elbet biliriz başlar hikayesi Ademin

Bir ağacın meyvesi ve yapraklarında

Böyleyken hangi hedefe nişan alır

Meşe, çam, söğüt ve kavak

Biliriz elbet neden

Susuz çayların üstüne kurup köprülerimizi

Alırız geçenden otuz

Geçmeyenden otuzbeş akçe

Camdan şişeler içine ulaşsın diye

Mektuplar yazıp bırakırız denize

Gökyüzü düşerken insanyüzüne

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s