HUDUT

Sen ey,

Bu sevgiyi içime kim koyabilir

Güzelliğinin sınırı ben iken

Söyle ayağımı tuz ile buz arasında

Hangi huduta koyayım

Kuş teli ince narin kalemi

Hangi çivit mavisinde ıslatayım

Gögün ağırlığı altında ezilen

Nefesimi senden ödünç alayım

Zor zor güzelliğini yaşamak karınca belime

Yok yok olurken ben aşikar,

Zahir tek sende umudum

Bir damla gözyaşı ezilmiş bir çocuğun gülümsemesi

Ve

Ellerini rahmete daldırıp kaldırmasıdır

Tekerleğin inim inim inlemesi

Kulaklardaki kir ve paslı perde

Ses vermezsen dizime , titremekte

Yükümü al , al benden sen ey güzeller güzeli

Varlığının sarsıntısında ne dek ayakta durayım

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s