MÜNTEHİR ŞİİR

Müntehirdi…
Adsız , bir müntehirdi…
Zira bir eğlence olsun diye çıkarıldığı
Huş ağacından yapılma idam sehpasını
Tekmeleyivermişti….
Hangi sandalyeye otursa havada kalan ayakları sallanıyordu şimdi boşlukta yılankavi

helezonlar çizerken medyunu umumiye nazarında
Kimsesiz mezar taşlarına has alaturka yalnızlığı da boynunda asılı bir yaftaydı.
Aynada eskittiği yüzüyle de kesmişti zira selamı ve sabahı
Berhayat ancak namurat olan helecanları dinerken iki göğsü arasında.
Halen
Medyundu beşer umumiyetle.
Talaki selaseyle boşanıyordu ,
Düşüyordu toplum sözleşmesi yakasından.
İlk talakta sarsıldı yer
İkincide sarsıldı gök
Son talakta arş ı azam
Bergamot kokuku çay ve yasemin kokusu…
Gülümsedi adsız, nakdi ve ayni yardımlarını esirgemediği için selamladı topluluğu.
İtinayla etti teslim sahiplerine,
örs ve çekiç arasında sıkışan ruhunu.
Adsız beş ses, tek kelimeydi
Pafta pafta yaftalar basıldı adına
Adsız,
Beş ses tek kelime…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s